Kot brytyjski - Ciekawe fakty o tej rasie kotów

Koty rasy brytyjskiej są towarzyskie i lubią bliski kontakt z opiekunem w domowym zaciszu. Są odważne i niekonfliktowe - mogą współdzielić przestrzeń z innymi zwierzętami. Mają wysoką inteligencję i mogą nauczyć się wielu sztuczek. Nie wymagają specjalnej diety i opieki. Charakteryzuję je przepiękny wygląd i sierść przypominająca pluszowego misia. Komplikacja tych cech spowodowała wielką popularność tej rasy.


Historia rasy

Kot brytyjski potocznie nazywany brytyjczykiem jest jedną z najstarszych europejskich ras kotów. W odróżnieniu od innych ras, których pochodzenie opiera się na nielicznych faktach, bardzo ciekawa historia kota brytyjskiego jest dobrze historia-rasyudokumentowana. Nazwa rasy sugeruję, że jej początki sięgają Wielkiej Brytanii, jednak pochodzi ona już z czasów wielkiej świetności imperium rzymskiego, które w tamtych czasach obejmowało również Egipt. To właśnie z tego starożytnego kraju rasa kotów brytyjskich, dotarła do Półwyspu Apenińskiego. Podczas gdy Rzymianie podbijali coraz to dalsze terytoria, koty brytyjskie zawsze im towarzyszyły w pieszej wędrówce i chroniły cenne zapasy żywności przed gryzoniami. Koty podróżowały z legionistami rzymskimi i wkrótce pojawiły się także na podbitych terenach Wysp Brytyjskich, a było to już w II wieku n.e.  

Koty doskonale odnalazły się na terenach Wielkiej Brytanii i rozpoczęła się ich ekspansja. W gospodarstwach wiejskich i dużych miastach koty zajmowały się głównie tępieniem gryzoni. Ich wygląd na przestrzeni lat stale się zmieniał i przybierał coraz to mocniejszą budowę, a futro było coraz gęstsze, co chroniło koty przed słynną zmienną brytyjską pogodą. Wyspiarska natura państwa uniemożliwiała krzyżówki z innymi europejskimi rasami. Do II Wojny Światowej była uważana przez weterynarzy i hodowców za najczystszą ze znanych ras.  

Dopiero w XIX wieku rozpoczęto hodowlę kotów brytyjskich, a jako twórcę standardu rasy kotów brytyjskich uznaje się angielskiego malarza i ilustratora - Harrisona Weira. Zorganizował w Londynie pierwszą na świecie wystawę kotów - The Crystal Palace. Kot brytyjski został oficjalnie uznany za rasę w 1929 roku. W Polsce ta rasa pojawiła się dopiero w latach 90-tych ubiegłego wieku.

Jak wygląda brytyjski kot?

Kot brytyjski zaliczany jest do ras średnich i dużych, ważących w wieku dorosłym od 3,5 do 8 kg. Kotki zwykle mają niższą wagę niż koty. Rasa charakteryzuje się silnie zbudowaną sylwetką osadzoną na krótkich, mocnych i nieznacznie zaokrąglonych łapach. Ogon stanowi ⅔ długości ciała i zawsze jest gruby u nasady i zaokrąglony na końcu. Grzbiet kota jest prosty. Klatka piersiowa jest mocno rozbudowana, a biodra i barki proporcjonalnie szerokie do reszty ciała. Głowa ma kształt okrągły z pełnymi policzkami i jest osadzona na krótkiej szyi. Oczy mają zawsze duże, okrągłe i szeroko rozstawione od siebie, w kolorach zależnych od umaszczenia przeważnie od miedzianego do ciemnobursztynowego. Czasami można spotkać koty również o oczach zielonych w odmianach: szynszylowych, srebrzystych i pręgowanych. Dla białych kotów występują barwy niebieskie lub dwubarwne przepiękne soczewki. Czoło jest lekko zaokrąglone, a w miejscu połączenia czoła z krótkim i szerokim nosem widoczne jest niewielkie załamanie. Uszy kotów brytyjskich są niewielkie, zaokrąglone na końcach i szeroko rozstawione.

Futro tej rasy jest krótkie i gęste, a w dotyku powinno być nawet lekko szorstkie. Nieznacznie  odstaje od ciała, co możliwe jest dzięki dużej ilości podszerstka, które pełni funkcję izolacyjną. Futro w dotyku przypomina pluszowego misia i zapewne jest jednym z głównych powodów popularności tej rasy.

Jakie rodzaje kotów brytyjskich istnieją?

Koty brytyjskie najczęściej kojarzone są z niebieskim umaszczeniem, rasa ta występuje również w około 155 odmianach barwnych, wyróżnimy: jednobarwną - niebieska, czarna, ruda, biała, czekoladowa, liliowa, kremowa, dwubarwną, pręgowaną we wszystkich podstawowych kolorach: szylkretową, szynszylową, srebrzystą cieniowaną, srebrzystą pręgowaną, dymną i colorpoint.

Z powodu licznych krzyżówek kota brytyjskiego krótkowłosego z kotami perskimi i rosyjskimi, powstała osobna odmiana kotów brytyjskich długowłosych. Mimo iż różnią się wyglądem, nie tworzą one odrębnej rasy, ponieważ ich występowanie jest nadal bardzo rzadkie.

Charakter kota brytyjskiego

jak-karmic-brytyjskiego-kotaKoty brytyjskie dostosują się do życia zarówno w dużych domach, jak i małych mieszkaniach. Są domatorami, więc nie wykazują potrzeby wychodzenia na zewnątrz. Szybko aklimatyzują się w nowym otoczeniu. Obdarzają wielką miłością swojego opiekuna. Są niekonfliktowe i bardzo cierpliwe, chętnie bawią się z dziećmi. Przyjaźń z psem, świnką morską, czy papużką, nie jest dla nich czymś nadzwyczajnym. Charakteryzuję je wysoka inteligencja i silny charakter. Potrafią nauczyć się kilku sztuczek, takich jak aportowanie, przychodzenie na zawołanie i wiedzą co zrobić, aby otrzymać smakołyk.

Zgodnie z brytyjskim pochodzeniem, ich charakter przypomina angielskiego lorda. Koty brytyjskie odznaczają się bardzo zrównoważonym charakterem. Koty są ciche i spokojne, nie skaczą po wysokich półkach, i nie wieszają się na firankach. Nie są natrętne i zachowują pewien dystans.

Zwykle żyją  gdzieś z boku, ale od czasu do czasu potrzebują bliskości. Lubią być głaskane, ale nie przepadają za noszeniem na rękach. Nie zdarza im się zachowywać agresywnie, dlatego nadają się jako towarzysze dla starszych dzieci. Są wesołe i same potrafią znaleźć sobie rozrywkę. W młodości są dość ruchliwe, ale z wiekiem stają się bardziej stateczne i wręcz introwertyczne.

Wykazują także dobrze rozwinięty instynkt macierzyński i sumiennie opiekują się swoim potomstwem.

Jak karmić brytyjskiego kota?

Koty brytyjskie są dość zdrowe i silne, mają zamiłowanie do jedzenia, dlatego musisz pamiętać, aby ich nie przekarmiać. Szczególnie tyczy się to osobników po kastracji, u których należy szczególnie kontrolować wagę.

Koty brytyjskie są mięsożercami i potrzebują diety wysokobiałkowej, ale jednocześnie zróżnicowanej i zbilansowanej. Swojemu pupilowi możesz podawać surową wołowinę, cielęcinę, drób i gotowane ryby. Raz na jakiś czas, możesz podać mu także podroby. Warto podawać kotu 1-2 razy w tygodniu żółtko, gotowane białko oraz nabiał.

Jeśli nie masz czasu na przygotowywanie posiłków samodzielnie, możesz kupić karmę suchą lub mokrą, ale musisz zwrócić uwagę na jej skład. Prawidłowa karma powinna charakteryzować się dużą zawartością mięsa, składników mineralnych oraz aminokwasów.

Decydując się  na podawanie wyłącznie suchej karmy, pamiętaj, aby zapewnić mu stały dostęp do świeżej wody. Nie zawsze lubią one wodę stojącą, dlatego specjalne fontanny lub częsta zmiana wody w miseczce powinna zachęcić kota do jej przyjmowania.

Czy są jakieś choroby typowe dla kota brytyjskiego?


Kot brytyjski uważany jest za rasę długo żyjącą, średnia wieku wynosi 11-12 lat. Niektóre osobniki osiągają wiek nawet 14-20 lat.

Koty brytyjskie predysponowane są do wystąpienia następujących chorób:

 

  • Kardiomiopatia przerostowa, która charakteryzuje się pogrubieniem ściany mięśnia sercowego. Prowadzi ona do dysfunkcji rozkurczowej, zastoju krwi w krążeniu płucnym i obrzęku płuc. Choroba może dotyczyć zarówno młode koty, jak i te wiekowe.
  • Policystowatość nerek, jest to choroba genetyczna, która prowadzi do powstawania torbieli, najczęściej na nerkach.
  • Niedrożność kanalików nosowo-łzowych, jest to częsta przypadłość, ze względu na posiadanie skróconego pyszczka. Objawia się nadmiernym łzawieniem z oczu, takie przypadki wymagają płukania kanalików.
  • Pilobezoary są to kule włosowe, które tworzą się w przewodzie pokarmowym, aby temu zapobiec, warto podawać kotu pasty odkłaczające, które ułatwiają wydalanie zalegających włosów.
  • Hemofilia, występująca wyłącznie u kotów i objawia się występowaniem krwiaków, krwawień i wybroczyn.

 

Posiadanie dużej i szerokiej głowy, która jest cechą charakterystyczną, może czasami sprawiać problemy podczas prawidłowego przebiegu porodu. Taki płód jest zbyt duży, aby zmieścił się w kanale rodnym, co jest częstym powodem do wykonywania cesarskiego cięcia.

Dość często można zaobserwować wady zgryzu i nadliczbowe zęby, które sprzyjają rozwojowi chorób przyzębia.

 

Jak dbać o brytyjskiego kota?

 

Pielęgnacja kota brytyjskiego nie jest wymagająca, ze względu na ich krótką sierść. Czesanie raz w tygodniu jest w zupełności wystarczające, ma na celu usunięcie martwego podszerstka, który u kotów jest obfity. Jeśli posiadasz kota długowłosego, wystarczy go szczotkować kilka razy w tygodniu, ponieważ ich futro nie ma tendencji do filcowania i plątania się.

Koty brytyjskie nie wymagają też częstych kąpieli, tym bardziej że większość z nich tego nie lubi. Są one ograniczane, jedynie do zakażeń lub chorób dermatologicznych, gdzie są one konieczną częścią terapii.

Przycinanie pazurków nie jest zawsze konieczne. Gdy zauważysz, że kot ma je zbyt długie, wówczas należy je obciąć, aby nie zachęcało go to do niszczenia mebli. Toaleta uszu wymaga jedynie kontroli ilości wydzieliny oraz przemywania małżowiny usznej. Nie jest konieczne czyszczenie oczu, jedynym przypadkiem, kiedy wymagają pielęgnacji jest sytuacja, gdy zwierzak ma tendencję do zatykania się kanalików łzowych. Wówczas należy osuszać je co jakiś czas suchym wacikiem, aby uniknąć wdarcia się infekcji.

 

Podsumowanie

 

K