Niewydolność nerek to schorzenie trudne do zdiagnozowania. Sama choroba rozwija się wolno i w początkowej fazie nie daje poważnych objawów. Bardzo często choroba ta wiąże się z zaawansowanym wiekiem kota i pogarszającą się zdolnością nerek do filtracji. Choroba ta jest nieuleczalna, dlatego przy pierwszych objawach lub też wykryciu choroby podczas rutynowych badań kontrolnych u lekarza weterynarii, należy poddać kota regularnemu leczeniu. Złagodzi to jego ból, a nawet może przedłużyć życie Twojego mruczka. 


Jakie są objawy niewydolności nerek u kotów?

Początkowe stadium choroby jest praktycznie niezauważalne. Objawy często występują w momencie, gdy znaczna część nerek jest już uszkodzona (około 75%). Stąd tak ważne jest wykonywanie okresowych badań krwi, szczególnie u kotów starszych. Niejednokrotnie, tylko takie badanie może pozwolić wykryć pojawiające się nieprawidłowości funkcjonalności nerek. Oznaką problemów jest podwyższony poziom mocznika i kreatyniny.

Pierwsze niepokojące objawy to częste oddawanie moczu i zwiększone pragnienie. Zdrowy kot powinien oddawać około 30-50 ml/kg masy ciała moczu w trakcie doby.

Warto o tym wiedzieć! Kot, u którego została stwierdzona niewydolność nerek, powinien jak najszybciej zostać poddany leczeniu. Schorzenia nerek mogą doprowadzić do poważnego zatrucia organizmu, co w konsekwencji może zakończyć się śmiercią.

Oznaki przewlekłej niewydolności nerek bywają podobne do przypadków stanów ostrych, ale pojawiają się powoli i w pierwszym okresie często bywają przeoczone przez opiekunów. Jeżeli pojawią się jakiekolwiek wątpliwości, powinieneś niezwłocznie udać się do lekarza weterynarii i wykonać konieczne badania krwi (zwierzę powinno nie jeść co najmniej 8 godzin przed badaniem) i moczu.

Niewydolność nerek u kota
Niewydolność nerek u kota jest poważnym schorzeniem wymagającym leczenia.

Do objawów, które wskazują na niewydolność nerek u kota, zalicza się:

  • brak apetytu;
  • częste oddawanie moczu;
  • zmniejszenie aktywności fizycznej;
  • pojawiające się często wymioty oraz niczym nieuzasadnione silne osłabienie po wymiotowaniu;
  • zwiększone zapotrzebowanie na płyny;
  • nieprzyjemny zapach z pyszczka (w późniejszej fazie choroby, futerko również może zacząć nieprzyjemnie pachnieć moczem);
  • przebarwienia, matowość sierści;
  • zapalenie, owrzodzenie jamy ustnej;
  • stany zapalne dziąseł;
  • biegunka;
  • zmniejszenie wagi ciała, nadmierne wychudzenie;
  • zaburzenia neurologiczne: drżenie ciała, drgawki, kłopoty z poruszaniem się, zmiany w zachowaniu zwierzęcia.

Jedynie specjalistyczne badania pomogą zweryfikowanie objaw niewydolności nerek u kotów:

  • podwyższony poziom mocznika i kreatyniny we krwi;
  • zapalenie żołądka, krwawienie z jego błon śluzowych;
  • anemia (zaburzenia krzepliwości krwi, krwawienia wewnętrzne);
  • zaburzenia hormonalne (nadczynność przytarczyc – spowodowana zwiększoną ilość fosforu we krwi);
  • zaburzenia ciśnienia krwi (nadciśnienie, mogące doprowadzić do utraty wzroku);
  • kwasica krwi (nerki przestają kontrolować pH krwi).


 

Przewlekła niewydolność nerek u kota

Przewlekła niewydolność nerek (PNN), znana jest także pod nazwą mocznicy. Jest to choroba dosyć powszechna u kotów. Przyczyną tego jest ich duża wrażliwość na różne zatrucia i infekcje oraz podatność na komplikacje z układem moczowym. PNN jest chorobą nieuleczalną, prowadzącą do śmierci zwierzęcia. Jeszcze niedawno, nawet szybkie rozpoznanie choroby nie zapewniało kotu dużych szans na przeżycie. Obecnie poziom wiedzy i możliwości w medycynie weterynaryjnej rozwinęły się na tyle, by móc wydłużyć życie chorego kota o ok. 36 miesięcy.

Powinieneś o tym wiedzieć! Przy stwierdzonej niewydolności nerek szybkie rozpoznanie i wprowadzenie leczenia pozwolą spowolnić proces rozwoju choroby. Poprawi to także komfort życia zwierzaka.

PNN jest dysfunkcją nerek, która powoduje, że przestają one spełniać swoje zadania. Do zadań nerek należy oczyszczanie krwi ze szkodliwych produktów przemiany materii, regulowanie gospodarki wodnej oraz elektrolitowej organizmu, wytwarzanie hormonów erytropoetyny (odpowiedzialnej za wytwarzanie erytrocytów) i reniny (odpowiedzialnej za prawidłowe ciśnienie krwi) oraz utrzymywanie odpowiedniego pH krwi.

Kot przy misce
Niewydolność nerek to choroba postępowa, która przez dłuższy czas może przebiegać bez żadnych objawów.


Niewydolność nerek to choroba postępowa, która przez dłuższy czas może przebiegać bez żadnych objawów. Niestety często zdarza się, że choroba zostaje wykryta, gdy zmiany w organizmie są zaawansowane. Przyczyną takiego stanu jest fakt, iż nerki mają duże zdolności przystosowawcze, pomimo uszkodzeń mogą długo normalnie funkcjonować – dopiero gdy uszkodzenia dotkną 75% miąższu nerek, wtedy efekty ich niewydolności stają się widoczne.

Z jaką postacią niewydolności nerek u kotów masz do czynienia?

Niewydolność nerek u kotów występuje w dwóch postaciach:

  • Ostra – gdzie przyczyną najczęściej są zatrucia organizmu oraz zmniejszający się przepływ krwi przez nerki. Szybka interwencja weterynarza może przywrócić normalną funkcję nerek. Jednakże, jeżeli pomoc kotu zostanie zbyt późno udzielona, istnieje duże ryzyko, przejścia z postaci ostrej w przewlekłą. Gdy niewydolność nerek przyjmie postać przewlekłą, proces uszkodzenia nerek jest nieodwracalny. Zwierzę w takim przypadku, by dłużej żyć, będzie potrzebować specjalnych leków oraz diety.
  • Przewlekła – której przyczyną są na przykład wrodzone wady nerek, choroby wirusowe, zakażenia układu moczowego, zapalenie nerek, nowotwór nerek, nadczynność tarczycy czy kamica nerkowa.



Diagnostyka w przypadku podejrzenia uszkodzenia nerek

Dokładna diagnostyka jest istotna, aby wykryć chorobę. Badania krwi przeważnie dają jednoznaczne wyniki, jeśli chodzi o niewydolność nerek. Co więcej, aby uzyskać dokładniejszy obraz sytuacji, należy wykonać również badania moczu.

Pamiętaj! Bardzo ważne jest wykonywanie okresowych badań krwi, głównie u kotów starszych. Badania pozwolą wykryć pierwsze nieprawidłowości w funkcjonowaniu nerek – podwyższony mocznik i kreatynina, mogą świadczyć o pojawiających się problemach z układem moczowym.

Jeżeli badania krwi wykażą, że poziom najważniejszych dwóch wskaźników, czyli kreatyniny i mocznika, jest podwyższony – to wtedy jest bardzo duże prawdopodobieństwo zachorowania na niewydolność nerek.

Potwierdzeniem takiej diagnozy, jest badanie moczu i występujące w nim białko – zdrowe nerki nie przepuszczają białka.

Bardzo istotnym, uzupełniającym badaniem, jest USG oraz jeżeli jest to możliwe to także RTG. Badania te pozwalają ocenić kondycję nerek oraz innych narządów. Niewydolne nerki mogą bowiem spowodować rozwój chorób innych narządów – stąd też warto sprawdzić także ich stan.

Leczenie w przypadku niewydolności nerek u kota

Kot cierpiący na niewydolność nerek powinien być pod stałą opieką lekarza weterynarii. Leczenie opiera się na przyjmowaniu odpowiednich leków, stosowaniu właściwej niskobiałkowej oraz niskofosforowej diety, a także zapewnieniu kotu ciepła i spokoju. Co niewątpliwie jest bardzo trudne, gdyż sama konieczność codziennych zastrzyków, kroplówek, podawania lekarstw czy stosowania właściwej diety, jest sama w sobie bardzo stresująca. Jednakże, by wydłużyć życie Twojego pupila i poprawić jakoś jego życia, warto, abyś się postarał, aby to uzyskać.

Bardzo często po stwierdzeniu choroby, podaje się serię kroplówek, w celu przepłukania i nawodnienia mruczka. W przypadku tego schorzenia mogą pojawić się owrzodzenia jamy ustnej, które przyczynią się do braku apetytu.


Dieta kota z niewydolnością nerek

Bardzo ważnym elementem leczenia tego schorzenia stanowi specjalna dieta. Dla kota z niewydolnością nerek należy zastosować dietę niskobiałkową. Z jednej strony będzie wspomagać leczenie choroby, a z drugiej będzie dostarczać odpowiednich składników odżywczych, wpływając korzystnie na zdrowie całego organizmu oraz samopoczucie kota.

 

Jaka powinna być karma dla kotów z niewydolnością nerek?

Kot z przewlekle niewydolnymi nerkami powinien być pod stałą kontrolą weterynarza. Niezbędna jest zmiana sposobu żywienia. Karma dla kotów z niewydolnością nerek pozwala ograniczyć ilość azotu, powstającego podczas trawienia białek.

Ważne jest, abyś kotom starszym podawał karmę z obniżonym poziomem fosforu, czyli karmę dla seniorów, która:

  • jest niskobiałkowa (zawarte w niej białko musi być wysokiej jakości);
  • zawiera mało fosforu (niski poziom tego składnika, jest bardzo ważny);
  • uwzględnia odpowiednią proporcję kwasów omega-6 i omega-3 (stosunek 5:1).

Oczywiście przede wszystkim karma musi mieć smak, który odpowiada Twojemu kotu. Jeżeli pupilowi nie będzie smakować pokarm, jaki mu podajesz, to na nic się zdadzą specjalistyczne właściwości karmy dla kotów chorych na nerki. Pokarm powinien także ułatwiać wydalanie zbędnych produktów przemiany materii.

Warto o tym wiedzieć! Kot chorujący na nerki może mieć spory problem z usuwaniem ze swojego organizmu nadmiernej ilości azotanu, powstającego w trakcie rozpadu białek. Stąd też powinieneś zadbać o to, aby pokarm podawany kotu był niskobiałkowy, jednocześnie musi zawierać ilość białka, która jest potrzebna, do właściwego funkcjonowania organizmu. Białko zawarte w jedzeniu dla kota musi być wysokiej jakości. Białko pochodzenia roślinnego jest niewskazane, gdyż nadmiernie przeciąża nerki. Najlepsze jest białko pochodzenia zwierzęcego.

Niska zawartość fosforu w pokarmie dla kota zapobiega pojawieniu się hiperfosfatemii. Jest to stan, w którym poziom fosforanów we krwi wzrasta i może doprowadzić do problemów z przyswajaniem wapnia. Niski poziom fosforu pozwala zahamować chorobę.

Właściwy stosunek kwasów omega-6 i omega-3 wpływa kojąco na stany zapalne. Pomaga także zmniejszyć ciśnienie w kłębuszkach nerkowych.

Powyższe działania pozwalają spowolnić chorobę. Dodatkowo powinieneś zwrócić uwagę na inne aspekty:

  1. Koty chore na nerki często nie mają apetytu, konsekwencją czego jest utrata wagi i ogólne pogorszenie się stanu zdrowia. Stąd też karma dla kotów chorych na nerki powinna charakteryzować się wysoką smakowitością. Dzięki temu Twój pupil, będzie chętnie jadł taką karmę. Pozwoli mu ona dostarczyć odpowiednią ilość składników odżywczych oraz wpłynie korzystnie na jego ogólny stan zdrowia i masę ciała.
  2. Dobrze, gdyby karma zawierała cytrynian potasu, który pozwala zmniejszyć ryzyko pojawienia się kwasicy metabolicznej. Skutki jej wystąpienia mogą być niebezpieczne dla życia naszego pupila – mogą bowiem pojawić się między innymi zaburzenia funkcjonowania układu krążenia oraz oddechowego.
  3. Bardzo ważne jest, aby kot chorujący na nerki, poza specjalną karmą dostawał także spore ilości wody. Twój pupil powinien mieć stały dostęp do świeżej przefiltrowanej lub przegotowanej, ostygniętej wody. Koty z niewydolnością nerek oddają duże ilości moczu, stąd też ich zapotrzebowanie na płyny jest większe. Nie możesz dopuścić do tego, aby organizm kota się odwodnił.
Kot pijący wodę
Warto zadbać o prawidłowe nawodnienie kota.

Choroby, które mogą zaszkodzić nerkom Twojego kota

Niektóre z chorób, mogą przyczynić się do niewydolności nerek, inne natomiast mogą utrudnić diagnostykę oraz leczenie. Przykładem takich chorób są:

  1. niewydolność wątroby, która może maskować niewydolność nerek. Jeżeli wątroba jest niewydolna, to badania mogą wskazywać zaniżony poziom mocznika.
  2. choroba Addisona: choroba ta ma podobne objawy do tych świadczących o niewydolności nerek. U kotów jest ona bardzo rzadka, a u jej podstawy leżą zaburzenia hormonalne w pracy nadnerczy (jej leczenie nie jest trudne i podanie odpowiednich hormonów likwiduje problem).
  3. nierozpoznane zapalenie trzustki. Mimo iż stan zapalny minie, a trzustka się zregeneruje, to nerki mogą zostać naruszone.
  4. nowotwory. Leczenie za pomocą chemioterapii różnych nowotworów, może przyczynić się do rozwoju niewydolności nerek.
  5. odwodnienie organizmu, które także jest bardzo niebezpieczne. Można zastosować kroplówki, ale w przypadku, gdy zostaną one użyte zbyt późno, może dojść do rozwoju choroby nerek.


Podsumowanie

Niestety niewydolność nerek, jest schorzeniem nieodwracalnym, a koty na nie cierpiące, są śmiertelnie chore. Możemy jedynie starać się spowolnić chorobę i zwiększyć jakość życia naszego pupila. Chore koty muszą pozostawać na specjalnej, głównie niskobiałkowej diecie do końca swojego życia.